طلحه از اصحاب پیغمبر و از نخستین مسلمین و او پسرعموی ابوبکر بن ابو قحانه یعنی خلیفه اول بود . او توسط ابوبکر به دین اسلام متمایل شد. بنابر نقل هایی او در شام از یک راهبی خبر ظهور پیامبری به نام احمد فرزند عبدالمطلب را میشنود و بعد در سفر به مکه به پیامبر ایمان می آورد . طلحه  و ابوبکر پیوسته توسط سران قریش شکنجه می شدند و سران قریش آنها به هم می بستند تا نتوانند نماز بخوانند . زبیر بن عوّام در جنگ بدر و احد و تمام جنگهاى دیگر رسول خدا (ص) ملتزم رکاب آن حضرت بوده و روز احد هم پایدارى کرده و تا پاى جان با پیامبر بیعت کرده است. و هنگام فتح مکه هم یکى از پرچم هاى سه‏گانه مهاجران در دست او بوده است. نقل مى‏کنند پیامبر (ص) مى‏فرموده است: هر کس مى‏خواهد به مردى بنگرد که به عهد خود وفا کرده است به طلحه بنگرد. حصین مى‏گوید: طلحه در جنگ احد چنان از پیامبر دفاع کرد که مجروح و زخمى شد.طلحه و زبیر در شمار کسانی بودند که از بیعت با ابوبکر سرباز زدند و همراه با علی (ع) در مقام مخالفت با حکومت وقت، در خانه حضرت فاطمه (س) بست نشستند. طلحه و زبیر در زمان پیامبر(ص) از یاران خوب و وفادار پیامبر بوده اند و از کسانی بوده اند که در ابتدا با امیرالمؤمنین بیعت کرده بودند و پیامبر اکرم (ص) در مناسبت های مختلف از ایشان تمجید کرده اند.نقل مى‏کنند شخصی مى‏گفته: هیچ کس را چون طلحه ندیده‏ام که بدون مسألت و درخواست مردم، مال هاى کلان به ایشان بپردازد. او از کسانی بود که قبل از پیامبر به همراه برخی خویشان پیامبر زود تر به مدینه هجرت کردند .او کسی بود که پیامبر را با سخن خود آزار داد . او گفته بود اگر پیامبر بمیرد با همسر او (عایشه) ازدواج میکنم . بعد از این ماجرا آیه ای راجع نهی از عمل او نازل شد.او در زمان پیغمبر رشادت ها کرد و از بزرگان صحابه گردید. او در زمان خلیفه اول ابتدا با امام علی بیعت و با ابوبکر مخالفت نمود بعدا شاید به زور به بیعت ابوبکر درآمدو از یاران او گردید و به او در کارهای مختلف کمک کرد . در زمان عمر خلیفه دوم به عضویت شورای شش نفره درآمد. وی در زمان خلفا به کشورگشای ها و جنگ های آنان کمک کرد. در زمان خلیفه سوم به او معترض شد و از دسیسه کنندگان قتل او بود (نقل شده دلیل مخالفت او با عثمان کاهش اندک سهم او از بیت المال بوده است .قطعی نیست). او در غزوه احد بسیار ثابت قدم و تاثیر گذار بود و به نقل هایی او از کسانی بود که پیامبر را تنها نگذاشتند و تا آخر او را یاری کردند. طلحه از نخستین کسانی بود که به  امام برای تشکیل حکومت کمک کرد و با او بیعت نمود. وی پس از زمانی اندک به خاطر زیاده خواهی از بیت المال و عدالت امام علی از حکومت امیرالمومنین فاصله گرفت . او  همرا عایشه و زبیر به بصره برای تشکیل سپاهی علیه امام رفتند . طلحه در سال سی و شش هجری به همراه زبیر و عایشه در جنگ جمل قیام کردند. نقل کرده اند وقتی به بصره برای تشکیل سپاه علیه امام علی وارد شد عبدالله بن حکیم نمیمی به او نامه هایی که بر علیه عثمان و برای تشکیل سپاه علیه او را نوشته بود نشان داد و گفت :چه شده دیروز دشمن عثمان بودی و الآن خونخواه او . حضرت علی او را در جنگ جمل به همراه زبیر و عایشه و بعلی بن منیه سرسخت ترین دشمنان معرفی کرد. مروان بن حکم در جنگ جمل گفت بعد از این جنگ دیگر خوانخواهی عثمان نخواهم کرد . طلحه به تیر مروان یعنی همرزم خود به هلاکت رسید. نقل است ثروت او بعد از بسیار زیاد بود. ارزش غلات او در عراق بین چهار صد الی پانصد هزار دینار بود.درآمد روزانه او از غلات عراق دوازده هزار دینار بود. و ارزش غلات او در سراه ده هزار دینار. نقل ثروت کل او که شامل غلات و زمین و حیوان و .. بود بالغ بر سی میلیون درهم بود . نقل است زمان هلاکت فقط دست خزانه دارش دو میلیون و دویست هزار دینار وجود داشت . گویند او یکصد پوست گاو نر انباشته از طلا که در هریک سیصد رطل طلا وجود داشت ذخیره کرده بود.
امید است از طلحه های روزگار خود نباشیم.

 یاالله یارحمان یارحیم یامقلب القلوب ثبت قلبی علی دینک     

 ذکری که برای امان از فتن آخرالزمان توصیه شده است.




برچسب ها :
طلحه ,  طلحه بن عبیدالله ,  طلحه بن عبیدالله رضی الله عنه ,  صحابه ,  اصحاب پیامبر ,  طلحه و زبیر ,  زبیر ,